Verdampingsdrukdeficiëntie (VPD) is een van de meest besproken parameters in de moderne kas- en indoorteelt. Het biedt telers een nauwkeurigere manier om te begrijpen hoe planten met hun omgeving omgaan. Specifiek, hoe temperatuur en vochtigheid, samen met bladtemperatuur, de transpiratie aandrijven. Hoewel het vaak wordt besproken in de context van klimaatbeheersing, heeft VPD ook een directe impact op wortelzonebeheer, vooral bij het gebruik van hoogprecisie-substraten zoals steenwol. In dit artikel zullen we de technische fundamenten van VPD verkennen, hoe het de plantenfysiologie beïnvloedt, en het belangrijkste: hoe telers VPD-beheer kunnen afstemmen op irrigatiestrategieën in steenwol om optimale groei en consistentie te bereiken.
Verdampingdruktekort (VPD) is het verschil tussen de hoeveelheid vocht in de lucht en de maximale hoeveelheid vocht die de lucht bij een gegeven temperatuur kan bevatten. In praktische termen geeft VPD aan hoe sterk de lucht waterdamp uit de bladeren van planten aantrekt.
Bij een lage VPD is de lucht vochtig. Daarom transpireren planten minder. Daardoor is er een risico op verminderde opname van voedingsstoffen, zachte groei en een hogere ziektedruk.
Bij een hoge VPD (droge lucht) transpireren planten meer, wat betekent dat het risico nu ligt op waterschaarste, calciumtekort en verwelking.
Het belangrijkste voor telers is om VPD te handhaven in een optimaal bereik waar transpiratie een gezonde toevoer van voedingsstoffen mogelijk maakt zonder overmatige stress te veroorzaken.
Steenwol biedt telers een strakke controle over watergehalte (WC), elektrische geleidbaarheid (EC), en pH.
De werkelijke vraag van de plant naar water en nutriënten wordt echter sterk beïnvloed door VPD:
Hoge VPD + Steenwol → Planten hebben meer water nodig. Irrigatiestrategie moet de frequentie verhogen om snelle uitdroging te voorkomen en een overmatige EC-opbouw te voorkomen.
Lage VPD + Steenwol → Planten nemen minder water op. Overbewatering kan leiden tot zuurstofgebrek in de wortelzone en tot zwakke groei.
Met andere woorden, steenwol biedt precisie, maar alleen als de irrigatie aansluit bij de vraag van de plant, waar VPD de beste leidraad voor telers wordt.
1. Stem irrigatie af op VPD-omstandigheden
Hoge VPD-dagen: Verhoog de irrigatiefrequentie met kleinere pulsen om de stabiliteit van de wortelzone te behouden. Houd EC nauwlettend in de gaten om zoutophoping te voorkomen.
Lage VPD-dagen: Verminder de irrigatie-onderbrekingen en laat langere droogtijden toe, om oververzadiging in steenwol te voorkomen.
2. Gebruik VPD voor gewassturing
Groeifase: Een iets lagere VPD (meer vochtigheid) stimuleert de groei van blad en wortel.
Generatieve fase: Een iets hogere VPD (droger lucht) stimuleert transpiratie, nutriëntenstroom en bloemontwikkeling.
Einde van de productie: Een hogere VPD-strategie (drogere lucht) kan worden toegepast om het risico op pathogenvorming in de bloem te verminderen, terwijl ook de productie van secundaire metabolieten toeneemt.
3. Bewaak zowel bovengrondse als ondergrondse gegevens
Combineer klimaatsensoren (temperatuur, vochtigheid → VPD) met CARA MET wortelzone-sensoren (WC, EC, pH in steenwol). Deze integratie zorgt ervoor dat irrigatiebeslissingen gebaseerd zijn op de werkelijke vraag van de plant.
Voor cannabis bevordert een iets hogere VPD tijdens de bloei een sterker transpireren en verhoogt het de kapseldichtheid, mits de bewatering zorgvuldig wordt beheerd in steenwol om plotselinge EC-stijgingen te voorkomen.
Op een dag met een hoge VPD, tomatenplanten in steenwol kunnen snel transpireren en tekenen van calciumdeficiëntie vertonen als de irrigatie achterblijft. Het aanpassen van de bewateringsfrequentie zou zorgen voor een constante toediening van voedingsstoffen.
Het begrijpen en toepassen van VPD is niet langer optioneel; het is essentieel voor precisie-kwekers. Door VPD-beheer te koppelen aan steenwol-irrigatiestrategieën, kunnen telers een betere gewasconsistentie, een hogere kwaliteit en een duurzamer gebruik van water en nutriënten bereiken. VPD vertelt je wat de plant nodig heeft; steenwol geeft je de controle om het te leveren.
Bij Cultiwool zijn we toegewijd aan telers te ondersteunen met niet alleen steenwol van topkwaliteit maar ook de kennis en begeleiding om er het meeste uit te halen. Als u niet zeker bent van uw huidige opstelling of als u uw irrigatiestrategie, substraatkeuze of gewassturing wilt verbeteren, neem contact op met ons technische team; wij staan klaar om te helpen!
“Ik denk dat Dry Backs waarschijnlijk een van de technieken is die veel telers gebruiken om de cannabinoïde- en flavonoïde-inhoud te verhogen,” merkte Ryan op. Maar hoe werkt het en wat betekent het eigenlijk? Dit artikel is een voortzetting van het vorige, na een interview met Ryan Wankel, en zal zich richten op de teeltmanipulatie die bekend staat als Dry Backs.
Bij Cultiwool worden we regelmatig benaderd door telers die een vergelijking naast elkaar willen maken tussen het substraat dat ze gebruiken en Cultiwool. We faciliteren deze proeven graag en bieden zelfs ondersteuning bij het succes ervan. Er zijn echter enkele veelvoorkomende verbeteringen die we overal zien die de kwaliteit van de proeven kunnen verhogen en uw besluitvorming kunnen verbeteren. Daarom hebben we dit artikel geschreven om u te helpen bij het opzetten van het perfecte substraatproef in een faciliteit.
![forarticlenov25[3].png](https://www.cultiwool-substrate.com/cache/78370f8290e4118265f43d35dbc9ff54/forarticlenov25[3].webp "forarticlenov25[3].png")
Bij gecontroleerde teelt telt elk detail, van de lichtintensiteit en de voedingsbalans tot vochtigheid en luchtcirculatie. Maar één cruciale factor wordt vaak over het hoofd gezien: bladtemperatuur. Hoewel de meeste telers de luchttemperatuur nauwlettend volgen, kan de temperatuur van de bladeren zelf een veel nauwkeuriger beeld geven van hoe de plant daadwerkelijk op zijn omgeving reageert.