Verdampingsdrukdeficit (VPD) is een van de meest besproken parameters geworden in moderne kas- en binnenteelt. Het biedt telers een nauwkeurigere manier om te begrijpen hoe planten met hun omgeving omgaan. Specifiek, hoe temperatuur en vochtigheid, samen met bladtemperatuur, transpiratie aandrijven. Hoewel het vaak wordt besproken in de context van klimaatbeheersing, heeft VPD ook een directe invloed op wortelzonebeheer, vooral bij het gebruik van hoogprecisie-substraten zoals steenwol. In dit artikel zullen we de technische fundamenten van VPD verkennen, hoe het de plantfysiologie beïnvloedt, en het allerbelangrijkste: hoe telers VPD-beheer kunnen afstemmen op irrigatiestrategieën in steenwol om optimale groei en consistentie te bereiken.
Dampdruktekort is het verschil tussen de hoeveelheid vocht in de lucht en de maximale hoeveelheid vocht die de lucht bij een gegeven temperatuur kan bevatten. In praktische termen geeft dampdruktekort aan hoe sterk de lucht "trekt" waterdamp uit de bladeren van planten.
Bij lage VPD is de lucht vochtig. Planten transpireren dus minder. Daardoor is er een risico op verminderde opname van voedingsstoffen, zachte groei en een hogere ziektedruk.
Bij hoge VPD (droge lucht) transpireren planten meer, wat betekent dat het risico nu ligt op waterstress, calciumtekort en verwelking.
De sleutel voor telers is om VPD in een optimaal bereik te houden waarin transpiratie een gezonde toevoer van voedingsstoffen ondersteunt zonder overmatige stress te veroorzaken.
Steenwol biedt telers een strakke controle over watergehalte (WC), elektrische geleidbaarheid (EC) en pH. De daadwerkelijke watervraag en voedingsbehoefte van de plant worden echter sterk beïnvloed door VPD:
Hoge VPD + Steenwol → Planten hebben meer water nodig. De irrigatiestrategie moet de frequentie verhogen om snelle uitdroging en een overmatige EC-ophoping te voorkomen.
Lage VPD + Steenwol → Planten nemen minder water op. Overbewatering kan leiden tot zuurstoftekort in de wortelzone en tot zwakkere groei.
Met andere woorden, steenwol biedt precisie, maar alleen als irrigatie aansluit bij de vraag van de plant, precies op het moment waarop VPD de beste leidraad voor de teler wordt.
1. Stem irrigatie af op VPD-voorwaarden
Hoge VPD-dagen: Verhoog de irrigatiefrequentie met kleinere pulsen om de wortelzone-stabiliteit te behouden. Houd EC nauwlettend in de gaten om zoutophoping te voorkomen.
Lage VPD-dagen: Beperk de irrigatie-activiteiten en laat langere droogperioden toe, waardoor oververzadiging in steenwol wordt voorkomen.
2. Gebruik VPD voor gewassturing
Vegetatieve fase: Iets lagere VPD (nattere lucht) stimuleert blad- en wortelontwikkeling.
Generatieve fase: Iets hogere VPD (droge lucht) stimuleert transpiratie, nutriëntenstroom en bloemontwikkeling.
Einde van de productie: Een hogere VPD (drogere lucht) strategie kan worden toegepast om het risico op de vorming van pathogenen in de bloem te verkleinen, terwijl tegelijkertijd de productie van secundaire metabolieten toeneemt.
3. Houd zowel bovengrondse als ondergrondse gegevens bij
Combineer klimaatsensoren (temperatuur, vochtigheid → VPD) met CARA MET wortelzone-sensoren (WC, EC, pH in steenwol). Deze integratie zorgt ervoor dat irrigatiebeslissingen gebaseerd zijn op de werkelijke plantvraag.
Voor cannabis bevordert een iets hogere VPD tijdens de bloei een sterkere transpiratie en vergroot de knopdensiteit, mits de irrigatie zorgvuldig wordt beheerd in steenwol om plotselinge EC-pieken te voorkomen.
Op een dag met een hoge VPD kunnen tomatenplanten in steenwol snel transpireren en tekenen van calciumtekort vertonen als de irrigatie achterblijft. Het aanpassen van de irrigatiefrequentie zou zorgen voor een gestage levering van voedingsstoffen.
Het begrijpen en toepassen van VPD is niet langer optioneel; het is essentieel voor precisie-kwekers. Door het beheer van VPD te koppelen aan irrigatiestrategieën met steenwol, kunnen telers een betere gewasconsistentie, hogere kwaliteit en een duurzamer gebruik van water en voedingsstoffen bereiken. VPD vertelt je wat de plant nodig heeft; steenwol geeft je de controle om het te leveren.
Bij Cultiwool zijn we toegewijd aan het ondersteunen van telers met niet alleen steenwol van topkwaliteit maar ook met de kennis en begeleiding om er het maximale uit te halen. Als u twijfelt aan uw huidige opstelling of als u uw irrigatiestrategie, substraatkeuze of gewassturing wilt verbeteren, neem contact op met ons technische team; we helpen u graag!
“Ik denk dat Dry Backs waarschijnlijk een van de technieken is die veel telers gebruiken om de cannabinoïde- en flavonoïde-inhoud te verhogen,” zei Ryan. Maar hoe werkt het en wat betekent het eigenlijk? Dit artikel is een vervolg op het vorige, na een interview met Ryan Wankel, en zal zich richten op de teeltmanipulatie die bekendstaat als Dry Backs.
Bij Cultiwool worden we regelmatig benaderd door telers die een vergelijking naast elkaar willen maken tussen het substraat dat ze gebruiken en Cultiwool. We faciliteren deze proeven graag en bieden zelfs ondersteuning bij het succes ervan. Er zijn echter enkele veelvoorkomende verbeteringen die we over de hele linie zien en die de kwaliteit van de proeven kunnen verhogen en uw besluitvorming kunnen verbeteren. Daarom hebben we dit artikel geschreven om te helpen bij het opzetten van een perfecte substraatproef in een faciliteit.
![forarticlenov25[3]](https://www.cultiwool-substrate.com/cache/78370f8290e4118265f43d35dbc9ff54/forarticlenov25[3].webp)
Bij gecontroleerde teelt telt elk detail, van lichtintensiteit en nutriëntenbalans tot vochtigheid en luchtcirculatie. Maar een cruciale factor die vaak over het hoofd wordt gezien, is bladtemperatuur. Terwijl de meeste telers de luchttemperatuur nauwlettend volgen, kan de temperatuur van de bladeren zelf een veel nauwkeuriger beeld geven van hoe de plant daadwerkelijk reageert op zijn omgeving.